Annecy'ye Bakış: 'The Violinist' Yönetmenleri Raul Garcia ve Ervin Han, Yeni Filmlerinin Yüksek Notalarına Geri Dönüyor

Trinity Audio oynatıcınız hazırlanıyor... Ervin Han

15 yıldır Singapur'un ilk uzun metrajlı animasyon filmi, aynı zamanda bu yılki Annecy Uluslararası Animasyon Film Festivali'nde yarışmaya katılan ilk Singapurlu film olma özelliğini de taşıyor ve bunu, özellikle bu ortamda pek sık anlatılmayan bir tarihe odaklanarak yapıyor. KemancıErvin Han'ın yönettiği, animasyon yönetmenliğini Disney emektarı Raul Garcia'nın üstlendiği film, iki kemancı ve Fei ile Kai'nin İkinci Dünya Savaşı'nda Singapur'un Japon işgali sırasında çocukluktan yetişkinliğe kadar olan sevgisini konu alıyor.

Han ve Garcia dokuz yıl önce tanışmışlardı; Garcia Singapur'daki Lasalle Sanat Koleji'nde misafir profesördü. Garcia, "Neredeyse büyülü bir şeydi, gerçekten çok iyi anlaştık" diye belirtiyor. Han şunu ekliyor: "Küçük, kasvetli bir kafede karşılıklı temas yoluyla tanıştığımızı ve bir süre sonra Singapur'a geri döndüğünü ve her zaman arayı kapatmaya özen gösterdiğimizi hatırlıyorum."

Raul Garcia

Han, "canlanan küçük bir çizgi film karakteri gibi" olarak tanımladığı Garcia'ya olan takdirinin altını çizmeye devam etti ve aynı zamanda Disney'de geçirdiği yaklaşık on yıl da dahil olmak üzere deneyiminin kendisi için ne kadar değerli olduğunu söyledi. Kemancı. "Tahmin edebileceğiniz gibi çok iyi bir hikayeye sahip" diyor Han, "Dokuz ya da 10 yıl önce bu hikayenin ilk fikirlerini geliştirmeye başladığımızda, her şey 2015'te çıkardığım bir kısa filmle başladı. Ekibi bir araya getirmeyi gerçekten düşünmeye başladığımda ve Singapur'daki ekibim o zamanlar çok gençti, bu bizim ilk uzun metrajlı filmimizdi, Raul gibi birinin gerçekten çok yardımcı olacağını düşündük, bence bu, onu getirmek için verdiğimiz en iyi erken kararlardan biriydi. gemide.”

İkinci Dünya Savaşı tarihinin bu özel bölümünü anlatmak ikili için çok önemliydi. Garcia, "Bir Batılı olarak bu filmde beni en çok çeken şeylerden biri, İkinci Dünya Savaşı'nı Amerikan ve Avrupalı ​​anlatıların prizmasından görmeniz," diyor ve ekliyor: "İkinci Dünya Savaşı'nın öyküsünü başka bir kültürden, başka bir bakış açısından anlatmanın bir yolunu bulmak." Han şöyle devam ediyor: "Kendi tarihimizi ve aynı zamanda diğer tarihleri ​​iyi bir şekilde kavramamızı sağlayan şey bu bakış açılarının paylaşımıdır."

Yine de Kemancı oldukça benzersiz, Annecy'nin tam noktasındaki ilk Singapur filmi değil: bu Eric Khoo'nun filmi olurdu. Tatsumi2011'de yarışma dışı oynayan Han, Khoo'dan tebrikler aldığını ve onun yolundan gitmekten mutlu olduğunu söylüyor.

Ayrıca "[Singapur]'un gerçekten bir animasyon film endüstrisi olmadığını" da ekliyor, bu da bu iki filmin yapımını daha da mucizevi kılıyor. Han ayrıca, bölgede yalnızca tek bir yayıncının (eyalet) olması nedeniyle Singapur'un animasyon sahnesinin sınırlı olduğunu ve mezunların, askere gidenlerin ve oyun ve reklam sektörlerindeki rekabetin sayısını çıkardığınızda yetenek havuzunun çok küçük olduğunu açıklıyor.

Fei'nin savaş zamanı evinin iç planı (Kemancı)

Han'ın söylediği gibi Güneydoğu Asya endüstrisindeki bu zorluklar, Kemancı Kolombiya, Kanada, Tayland, Vietnam, Endonezya ve Malezya'daki stüdyoların da aralarında bulunduğu ortaklarla neredeyse 10 ülkede prodüksiyonu yapılıyor. Garcia şöyle açıklıyor: "Prodüksiyonu bağımsız sekanslara bölmeye çalıştık, bu yüzden [örneğin] İspanya, aynı anda ve aynı yerde aynı karakterle geçecek filmin büyük bir bölümünü alacak." Han şunu ekliyor: "Başlıca storyboard'ları biz yapmış olsak da, Singapur hikaye anlatımında ilk yaratıcı ön prodüksiyon sürecine büyük ölçüde öncülük ediyordu. İspanya'da başladık, ancak İspanya da birçok prodüksiyonu idare etme açısından oldukça önemli."

Farklı stüdyoların izole diziler üzerinde çalışması nedeniyle tutarlılığı korumak için adımlar atılması gerekiyordu. Han şöyle diyor: "Çok sıkı bir ön prodüksiyon paketi yapmak zorundaydık," diyor ve ekliyor: "ve eğer fark ederseniz, filmin çoğunda iki kahramanımızın ayrı olması biraz yardımcı oluyor, yani sadece Kai üzerinde çalışan bir ekip ve çoğunlukla Fei üzerinde çalışan diğer bir ekip oluşturabilirdik. Ve konu Fei'ye gelince, hikaye onun hayatının 94 yılını konu alıyor, yani çocuktan gence, yetişkinden tüm kadınlara, aynı kişi olmalarına rağmen hepsi farklı görünüyor."

https://www.animationmagazine.net/wordpress/wp-content/uploads/The-Violinist-bts.mp4

Han ve Garcia'nın sanat tarzında bir yuva bulan farklı üslup etkilerinin örtüştüğüne dikkat çektiğinden, bu uluslararasılık tüm bu stüdyolar dahil olmasa bile hissedilebilirdi. Kemancı. Garcia, Lasalle'de öğretmenlik yaparken uluslararası yeteneklerin bir araya geldiğini belirtiyor. "Endonezya'dan, Malezya'dan, Rusya'dan, Yeni Zelanda'dan, Avustralya'dan, o bölgenin her yerinden insanlar vardı ve bu çok ilginçti, çünkü birdenbire tüm sanatçılar farklı tarzlarla ve olaylara farklı bakış açılarıyla birbirlerine bulaşacak" diyor.

"Sanırım ilk aşamada bunu Raul'la tartıştık ve 'Güneydoğu Asya tarzı neye benziyor?' diye sorduk. Her zaman aslında bir Singapur stüdyosundan ziyade bir Güneydoğu Asya stüdyosu olduğumuzu hissettim, biliyorsunuz birçok Güneydoğu Asya ülkesi bunun üzerinde çalıştı" diyor Han. Garcia, Avrupa stüdyolarının, belki de bütçe kısıtlamaları nedeniyle, tam animasyon ile daha sınırlı anime kareleri arasında bir yerde hibrit bir tarzda çalışma eğilimini ekliyor.

“İki dünyanın en iyilerini bir araya getiren bu tarzı yeni bulduk; bu, B gibi bazı Avrupa yapımlarından geliyor.uñuel ve Kaplumbağaların Labirenti, eğer buna böyle demek istiyorsanız, bir nevi 'Avrupa animesi' gibi." Bu kimliğin pek çok farklı yerden geldiğini bulan Han, 1980'lerdeki Hong Kong melodramlarının yanı sıra Sylvain Chomet, Michaël Dudok de Wit, Isao Takahata ve Satoshi Kon'u da önemli etkiler olarak gösteriyor.

Ekibin karşılaştığı tüm tasarım ve animasyon zorlukları arasında, iki yönetmen için de asıl sorun, enstrümanın özel bir sorunuydu. Garcia, "Şunu söylemeliyim ki, bu konuda doğru olmaya çalışmak açısından Ervin ile benim aramdaki kombinasyon ölümcül oldu" dedi.

Singapur'daki çekirdek bir ekip, müzik çalmanın animasyonunun çoğunu üstlendi. Han, "18 ay boyunca keman çalmayı canlandırmak dışında hiçbir şey yapmadılar" diyor. Pek çok referansın yanı sıra ekip, eski tip rotoskop animasyonunun bir kombinasyonunu kullandı ve kameranın döndüğü belirli çekimler için Han, bir kemancı için bir avatar oluşturmak amacıyla bir hareket yakalama sistemi kullandıklarını ve daha sonra kamerayı hareket ettirebilecekleri bir performans sergilediklerini söylüyor.

"Son derece zahmetli bir işti ve animatörlerimizden hiçbiri keman çalmıyor, bu yüzden bir oyuncunun enstrümanı nasıl tuttuğunu, yayı nasıl tuttuğunu - ve yayın kendisi de düz bir çubuk değil, atış açısına bağlı olarak değişen bir eğrilik var." Ancak bu enstrümanı seçmenin bazı avantajları da vardı. "Keman perdesiz olduğundan parmak hareketlerinde çalışabileceğimiz bir miktar hata payı vardı." Gerçi bu sadece küçük bir nimetti. Han, "[Ekibin] hayatlarında başka bir keman görmek isteyip istemediğini bilmiyorum" diye gülüyor. Geniş kapsamına rağmen Kemancı, ayrıntılar önemlidir.

Yapımcılığını Singapur'un Playground Media, İspanya'nın TV ON Producciones ve İtalya'nın Altri Occhi'si üstleniyor. Kemancı bu hafta Annecy'deki yarışmanın animasyonlarından biri.